Türkiye’nin Milli Mikroişlemci ve Yarıiletken Serüveni

Batuhan ALTINKÜPE

Merhaba! Ben Batuhan. Bursa Teknik Üniversitesi Elektrik Elektronik Mühendisliği 3. sınıf öğrencisiyim. Gömülü sistem tasarımı ve sayısal tasarım konuları üzerinde çalışmalar yürütüyorum. Savunma, uzay ve havacılık alanları ile yakından ilgileniyorum. Teknikafa'da bu konulardaki içeriklerimle sizlerle buluşacağım. Bana [email protected]'dan ulaşabilirsiniz.

Bunları da beğenebilirsiniz...

3 Responses

  1. Fırat dedi ki:

    Birkaç yanlış bilgi dışında güzel bir yazı olmuş tebrikler. Malezya tek yarıiletken üretim kabiliyetine sahip ülke değil ve Malezya tarafından eğitim olmadan tasarımı yapıldı. Tasarımı Tübitak bilgem ve aselsan tarafından yapıldı. Mikroişlemcide bağımsızlık ancak ülkede modern bir üretim tesisinin kurulmasıyla olabilir.

  2. Akin dedi ki:

    AB Mikro Nano sirketinden bahsetmemissiniz, farkli bir grup mu oluyor? Bir de anladigim kadariyla Turkiye’de kucuk seviyede mi uretim yapiliyor? cip fabrikasi olmadigi icin?

    • Merhaba,

      Farklı bir grup olduğundan değil, sadece belli başlı örnekleri vermek istedim. Evet aslında Türkiye şu anki özel sektör ve devlet firmaları olarak istediği taktirde işlemci tasarımlarını gerçekleştirebiliyor fakat üretim konusunda ne yazık ki şu an ekosistem hazır değil. Burada ise şöyle bir durum var;
      Şu an dünyada en gelişmiş üretim kabiliyetine sahip firma TSMC (Taiwan Semiconductor Manufacturing Company), siz eğer bu firmada ürettirmek isterseniz tasarımı prototip için gönderiyorsunuz ve 25 bin dolar civarında ücret ödeyerek belirli miktarda prototip elde ediyorsunuz. Bu kısımda sıkıntı yok ucuz olarak gözüküyor fakat asıl kısım seri üretim hattında. Seri üretim için üretici size özel fabrikada kalıp gibi bir şey üretiyor ve bu ürünün fiyatı ise kullanılan teknoloji, kaç nanometre üretim yapılacağına vs. bağlıdır. Ortalama olarak 300-500 bin dolar civarında fiyat çıkartılıyor. Bu aşamadan sonra sadece üretim için wafer parası alınıyor bu ise 2000 dolar civarında, ondan sonrası ise o wafer’a kaç adet işlemci sığdıracağınıza bağlı olarak üretim miktarı ortaya çıkıyor. Bu kısımda ise şöyle bir şey çıkıyor wafer’a 5000 adet işlemci sığdırdığımızı varsayarsak paketleme hariç birim maliyeti 0.4 dolar civarında tutuyor ve benim bahsettiğim 5000 adet işlemci piyasada 7 8 dolara satılıyor. Fakat sizin işlemci firması olarak bu 5000 adet işlemciyi satmanız gerekiyor ki tüm bu üretime harcadığınız masraf ile birlikte şirket karını elde edesiniz. Türkiye ekosistemi henüz bu kadar işlemci üretimine ve satın alım gücüne ne yazık ki sahip değil. Şu an en gelişmiş ekosistem savunma sanayi fakat oradaki ihtiyaçlar dahi bunu karşılamıyor. Peki bu durumda Türkiye ne yapıyor derseniz eğer;
      Sadece kritik olan malzemeleri tasarlayıp üretiyor (Tübitak tesislerinde bu üretim gerçekleşebiliyor.) örneğin bir haberleşme çipi sizin için çok kritiktir veri sızmasını istemiyorsunuzdur ve ambargo ihtimali yüksektir bunu üretebilirsiniz.
      Ayrıca tüm bu işlemci üretim masrafları; işlemciyi tasarlayan firmayı sıkıntıya soktuğu gibi aynı zamanda üreten firmayı da sıkıntıya sokmaktadır. Bu nasıl oluyor derseniz;
      Genellikle işlemci üreten fabrikaların yıllık ArGe masrafları 7 milyar euro civarındadır, eğer işlemci üreten fabrika kendi masraflarını ve karını karşılayamayacak şekilde üretim yapıyorsa fabrika belli bir süre sonra ne yazık ki batmaktadır.

      Çoğu kişi mikroişlemcide bağımsızlığın ancak ülkede modern bir tesis kurarak gerçekleşeceğini söylüyor fakat işin içeriği söylendiği kadar kolay değil. Tabii ki bu bahsettiklerim Türkiye’de işlemci asla üretilemez anlamına gelmesin, sonuçta bir zamanlar İHA üretemeyen ülkeydik fakat şu an dünyada 2. sıraya kadar yükseldik. Türkiye şu an işlemci için hem devlet hem de özel sektör olarak ciddi adımlar atmaya devam ediyor, ben inanıyorum ki bir gün herkesin dilediği o fabrikayı üretim yaparken göreceğiz.
      İyi çalışmalar.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir